De Jossen
Auteur
Tom Lanoye
Cast
Dimitri De Raedt, Geertje De Backer, Siemen Bastens, Line Mertens, Kizzy Van Asch, Steven Wilms, Anke Vercammen, Yveline Garnier en Bastiaan Malcorps
Regie
Evi Rosiers
Over het stuk
Tom Lanoye schreef in opdracht van het professionele toneelgezelschap Olympique Dramatique De Jossen, Val en Revival der Saamhorigheid.
Daarin vertelt hij het verhaal van een groep aandoenlijke wezens die allen luisteren naar de naam Jos.
Oh wat zijn ze trots op hun Josdom! Alles doen ze samen, met een groot gevoel van verbondenheid en tomeloos vertrouwen in elkaar. Althans op het eerste gezicht. Wanneer een Jos bekent anders te zijn, reageren de Jossen onthutst en proberen zij hun Josdom in stand te houden. Haalt de samenhorigheid het op het individualisme?
Met een heerlijke taal boordevol onuitgegeven beeldspraak schetst Lanoye hilarisch maar bloedserieus het spanningsveld tussen het individu en de groep.
Een heerlijk stukje theater!
Voorstellingen
Van 17 september 2010 tot 2 oktober 2010
Productieleiding
Tine Van Den Brande
10 reacties op “De Jossen”
Plaats een reactie op de site
Nieuws
donderdag 25 augustus 2011
Extra voorstellingen
Eventuele extra voorstellingen worden in de toekomst samen met de effectieve voorstellingen bekendgemaakt. Ze krijgen de vermelding “onder voorbehoud” opgeplakt.
Als geen van de effectieve data je past dan heb je de mogelijkheid om je via het online reserveringsysteem in te schrijven als “kandidaat”, je komt daardoor op een wachtlijst en je wordt automatisch verwittigd wanneer de beslissing valt om de voorstelling effectief te laten doorgaan.
[...] je een hoop jong volk op een podium het beste van zichzelf zien geven, komt dat zien! Je kan online kaarten reserveren, dus laat je verleiden tot een knoert van een [...]
Ik vond het knap, origineel en zeer prachtig gebracht maar mijn metgezellen vonden het maar niks…
Het is gedurfd vind ik zoiets te programeren in een volkstheater. (?)
Absolute aanrader voor de liefhebbers.
I
Sterke regie en sterke acteurs. Het loopt als een trein en de taal van Tom Lanoye is om van te smullen. Sommige scènes missen wat vlotheid maar over ‘t algemeen zeker een aanrader voor al wie van subtiele en wat wrange/zwarte humor houdt. Zeker geen ‘zwaar’ stuk, maar ook niet het klassieke repertoiretheater.
Een stuk dat zwaar steunt op de “groep” die op het podium staat en met weinig middelen het publiek anderhalf uur gekluisterd houdt. Het is een stuk waar je moeilijk uitschieters uit kan lichten, maar het draait ‘m om de algemene sfeer en boodschap.
Een lach en een traan, door een sterke cast!
Ik voelde me als toeschouwer zeker niet geJost
Oprecht genoten van deze puike prestatie. Wanneer het publiek een inspanning verwacht van acteurs en crew, dan mag het andersom ook. Smaken verschillen, maar het getuigt van misplaatste pretentie om een productie ‘neer te halen’ om die reden of omdat het niet in het plaatje past van het gebruikelijk repertoire.
Leve de Jossen!
Cast en crew heeft er inderdaad veel tijd en moeite ingestoken, en als ik het eerlijk mag zeggen: mijn collega-acteurs (over mezelf ga ik me niet uitspreken) zijn stuk voor stuk acteurs met een ijzersterke emotionele- en mimische controle met daarbovenop een quasi onuitputtelijke fysieke- en mentale uithouding. De toeschouwer heeft geen enkele reden om zich geJOSt te voelen. Een cultureel hoogstandje van de hand van Tom Lanoye moet toch ook voor één keer eens kunnen, nietwaar? Het is helemaal geen ‘zwaar’ stuk, integendeel. Ook geen experimenteel- noch klassiek theater. Het bevat herkenbare situaties met enkel een serieus clownesk hoekske af
Iedereen leeft wel in een Jossen-wereld waarbij een familielid en/of vriend zich plots niet meer aansluit bij de meerderheid en zijn/haar eigen idee naar voor brengt. Het stuk loopt over van de humoristische pointes, alleen worden ze subtiel(er) aangebracht en voor één keer eens niet gemakkelijkheidshalve voorgekauwd op een schoteltje gelegd. 
Groetjes van ‘huil’-Jos en ‘terusten. … de zonne zonk, de avond klom … *snurk snurk*
vond het zeer slaapverwekkend . ALS er een pauze ZOU geweest zijn denk ik dat er zo goed als niemand was terruggekomen…..
Mijn eerste kennismaking met schoolbond-theater en ik was aangenaam verrast. Het stuk is minder toegankelijk als vele andere en vraagt enig inlevingsvermogen van de toeschouwer: specifiek taalgebruik (Lanoye, nochtans geen fan), minimalistisch decor, aparte personages. Zeker geen ‘klassiek’ stuk dus.
Toch heeft het goed gewerkt. We hebben goed gelachen maar het is ook muisstil geworden. Het stuk voelt nooit te zwaar aan maar ook nooit als een lege doos, en verliest ondanks de aparte sfeer toch geen geloofwaardigheid.
Geen pauze nodig voor mij, die zou enkel de goeie schwung die in de voorstelling zat breken. Chapeau aan de ploeg, ik kom zeker nog eens terug.
Wat betreft de “JOSSEN”: wij vonden die opvoering zeer vernieuwend, een inhoud met waarden, leuk gebracht en vooral goed gespeeld.
Proficiat “Jossen”.
Heel goed gespeeld.